
Bijdrage aan debat over ingelaste Europese Top,
Vz,
Vandaag kijken wij terug op de Europese Top van 11 februari jl. Deze top was een belangrijke top. Niet alleen omdat deze voor het eerst plaats vond onder leiding van Herman van Rompuy, de eerste permanente voorzitter van de Europese Raad, maar ook omdat de top naast de aanpak van het economisch herstel en de nieuwe EU 2020 strategie grotendeels in het teken stond van de Europese reactie op de financiële problemen van Griekenland.
Griekenland heeft nog niet voor financiële steun aan de Europese deur geklopt en de Raad laat zich daar in een eerste statement ook niet over uit.
Vz,
De Europese Raad spreekt haar politieke steun uit ten behoeve van de bezuinigingsmaatregelen door de Griekse overheid, maar wat zijn nu de echt praktische consequenties van een politieke verklaring als deze? Hoe moet de eerste toetsing door de Europese Commissie van maart 2010 precies worden bezien? En kan de premier aangeven of tijdens deze Europese Top ook vooruit is gekeken? Naar landen als Spanje, waar nu ook heftig gedemonstreerd wordt tegen de voorgenomen bezuinigingen door de Spaanse overheid en waarbij deze maatregelen ook nog een weinig effect lijken te sorteren? Naar Portugal, Italië, Ierland en België?
Vz,
Uit het verslag van de informele Europese Top valt niet op te maken dat is gesproken over een betere handhaving van de Europese regels voor financiële markten. Hoe kijkt de minister-president tegen het idee dat leeft bij onze CDA vertegenwoordiging in Brussel dat, mede door de vele hedgefondsen die actief bepaalde posities in nemen en zinspelen op koersdalingen, de reacties van de financiële markten zwaar zijn overtrokken ? Onderstreept u de urgentie snel de Europese regels voor financiële marken te versterken?
Tot slot, hoe denkt de regering eigenlijk over het pleidooi van de Duitse eurocommissaris Oettinger om de Europese Unie meer bevoegdheden te geven om in te grijpen als lidstaten de Europese begrotingsregels aan hun laars lappen? Hoe beoordeelt de regering het idee om de bepalingen in het stabiliteitspact opnieuw te bekijken wanneer de tekorten in de Eurozone rond 2011 niet verminderd zijn? Mede doordat grote lidstaten zoals Duitsland en Frankrijk in het verleden de afspraken van het stabiliteits- en groeipact onvoldoende hebben gerespecteerd, zitten we nu op de blaren. Griekenland voldeed op het moment van toetreding al niet aan de Europese begrotingsregels. Nooit eerder is Griekenland gedwongen om te voldoen aan het Groei- en Stabiliteitspact. Voor de nabije toekomst moet het stabiliteits- en groeipact meer afdwingbaar worden. Maar door wie? Door de Raad, door de commissie? Zijn gisteren in de ECOFIN afspraken gemaakt over het verstrekken van Europese leningen? Worden wij verwittigd over eventuele directe of indirecte steun?
De CDA fractie is een voorstander van een depolitisering van dit proces, maar wij beseffen dat bijv. de ECB onvoldoende instrumenten heeft om dit uit te voeren. In dit geval zijn wij van mening dat het voortouw over een pakket financiële maatregelen en over de controle en handhaving in handen van de Europese Commissie moet worden gelegd. Graag een reactie van de minister president.
De CDA fractie is van mening dat de wijze waarop de lidstaten behoren te voldoen aan de afgesproken regels toch vooral een verantwoordelijkheid van de lidstaten zelf is. Als Griekenland belang hecht aan een pensioenleeftijd van 63 jaar, dan moeten ze ergens anders steviger op bezuinigen. Maar dan moeten ze ook niet verwachten dat een lidstaat waar men net heeft besloten om de pensioenleeftijd te verhogen naar 67 jaar, hen financieel te hulp schiet.
Als Griekenland geld nodig heeft, dan via het IMF. Niet voor niets heeft Nederland eind vorig jaar 16 miljard Euro ter beschikking gesteld aan het IMF!